Η διαμόρφωση του χώρου μπροστά από το κτήριο Κριμπά, παράπλευρα του χώρου στάθμευσης του Κτήματος Συγγρού, αποτέλεσε ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον εκπαιδευτικό και περιβαλλοντικό εγχείρημα, στο οποίο συνδυάστηκαν η εκπαίδευση, η κηποτεχνία, η δημιουργικότητα και η εθελοντική προσφορά.
Η αρχική ιδέα περιλάμβανε τη δημιουργία μικρών παρτεριών με παχύφυτα και κάκτους, καθώς και έναν μικρό βραχόκηπο, με φυτικό υλικό που προερχόταν σε μεγάλο βαθμό από το φυτώριο της Σχολής. Παράλληλα, προβλέφθηκε η αισθητική αναβάθμιση ενός παραμελημένου κτίσματος, με τη δημιουργία εικαστικής παρέμβασης, η οποία σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε με τη συμμετοχή των εκπαιδευομένων και τη συνδρομή εικαστικού.
Η προσπάθεια ανέδειξε παράλληλα τις ιδιαίτερες προκλήσεις που παρουσιάζει η δημιουργία και διατήρηση μιας κηποτεχνικής διαμόρφωσης σε δημόσιο χώρο με ελεύθερη πρόσβαση. Η ανθρώπινη δραστηριότητα, η παρουσία κατοικίδιων ζώων και η έλλειψη συστηματικής άρδευσης επηρέασαν σημαντικά την πορεία των φυτεύσεων, με αποτέλεσμα να απαιτηθούν επανειλημμένες παρεμβάσεις και προσαρμογές.
Ένα ακόμη στοιχείο της διαμόρφωσης ήταν η αξιοποίηση του κορμού ενός μεγάλου κυπαρισσιού που είχε ξεραθεί και απομακρυνθεί. Ο κορμός μετατράπηκε σε φυτοδοχείο, ενώ χρησιμοποιήθηκαν μικρά κομμάτια ξύλου για τη διαμόρφωσή του και φυτεύτηκε κισσός πανασέ. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε η φυσική αναγέννηση ενός φυτού που είχε αναπτυχθεί και στο παρελθόν σε συμβίωση με το κυπαρίσσι, υπενθυμίζοντας τη δυναμική και την ανθεκτικότητα της φύσης.
Για την προστασία των φυτεύσεων και την καλύτερη οριοθέτηση των παρτεριών χρησιμοποιήθηκαν κορμοί πεύκου, πέτρες και μικρά ξύλα, δημιουργώντας παράλληλα έναν μικρό διάδρομο για την ελεύθερη διέλευση των επισκεπτών.
Η επιλογή των φυτών έγινε με βασικό κριτήριο την ανθεκτικότητά τους στις συνθήκες περιορισμένης υγρασίας, καθώς οι συγκεκριμένοι χώροι δεν διαθέτουν συστηματικό σύστημα άρδευσης. Το μεγαλύτερο μέρος του φυτικού υλικού προήλθε από το φυτώριο της Σχολής, ενώ ορισμένα φυτά πολλαπλασιάστηκαν ειδικά για τις ανάγκες της διαμόρφωσης.
Η δράση αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο η εκπαίδευση, η πρακτική εφαρμογή, η περιβαλλοντική ευαισθησία και η εθελοντική προσφορά μπορούν να συνδυαστούν για τη βελτίωση ενός κοινόχρηστου χώρου.
Ιδιαίτερες ευχαριστίες απευθύνονται στο Ινστιτούτο Γεωπονικών Επιστημών (ΙΓΕ) για την παραχώρηση της σχετικής άδειας, καθώς και στους Φίλους του Δάσους Συγγρού για την υποστήριξη της δράσης και την παραχώρηση του οχήματός τους όπου χρειάστηκε.
Η αρχική ιδέα και ο συντονισμός της δράσης πραγματοποιήθηκαν από τους γεωπόνους-εκπαιδευτές Παναγιώτη Σκοτειδάκη, Ιωσήφ Παπαναστασίου και Βάνα Σπιθουράκη, με την πολύτιμη συνδρομή της Μαρίας Ζαφειροπούλου, στο πλαίσιο των μαθημάτων «Πρακτική Εφαρμογή» και «Συντήρηση Κηποτεχνικών Εφαρμογών».
